احتمالا شنیده باشی که "از وقتی اولین نفر به دوستام پیام ندادم، آدم تنهایی شدم!" منم همینطوری شدم... از وقتی که خواستم به خودم احترام بذارم، تقریبا تمام دوستامو از دست دادم! خانم دکتر داروسازه، که مثلا ادعاش میشد ۵-۶ سال با من دوسته، که کلی توی پایان نامه‌اش برای بیوانفورماتیک و برنامه‌نویسی بهش کمک کردم. توی شرایط سخت پیشش بودم. به خاطر جنگ ایران و اسرائیل قهر کرد رفت!!! دیگه هم هیچوقت بهش پیام ندادم. البته حرفامو زدم و دیگه پیام ندادم، اونم رفت! واقعا رفت... همکلاسیم که کلی بهش کار دادم که کار بکنه و درآمد داشته باشه، توی شرایط سخت روحی اگر بود، باهاش حرف زدم بهش روحیه دادم، هیچوقت نگفت مرسی! اون یکی همکلاسیم توی درس‌ها همش بهش کمک کردم، همیشه هواشو داشتم، وقتی نیاز به کمک داشتم اصلا به روی خودش نیاورد! رفیق ۱۰ ساله‌ام، هر جا بهم کار آزمایشگاهی پیشنهاد میدادن میگفتم من باید دوستمم باشه، تنها اگر بخواین نمیام، در این حد حواسم بهش بود. چی شد؟! هیچی طلبکارتر از همیشه رفت! همگروهی آزمایشگاهیم، توی چه روزای سختی میرفتم کاراشو کمک میکردم که بتونه تموم کنه که قبول بشه که بتونه فارغ التحصیل بشه، یه بار نگفت مرسی که حواست به این چیزا هست! همکار کامپیوتریم، همه کاری کردم براش! بهش گفتم یه کارایی انجام بده که الان از اون راه ها میلیونی درآمد داره، یه بار حتی درآمدش رفت بالای ۳۰۰ میلیون، یه بار نیومد بگه آقا مرسی تو اصرار میکردی توی یوتوب فعالیت کنم و این درآمد حاصل اصرار کردنایه تو هستش! براش اگر کار میکردم یه بار نکرد بگه خب یکم حقوقت رو ببریم بالاتر حالا که این همه با پیشنهادهای تو درامدم بالاتر رفت! نات کوین هامو بهش فروختم فرداش سه برابر شد! اگر بهم پس میداد میتونستم ویولن بهتری بخرم! فکر نمیکنم انتظار زیادی باشه از دوستی که نزدیکترین دوست محسوب میشه!

و حتی تو... همه کار برات کردم! توی ۷-۸ سالی که میشناختمت فکر و ذکر همیشگیم بودی، هر چی خواستی شد، هر چی نخواستی قطع شد، تهش چی؟ آخرش برداشتی گفتی "من اونقدرام دوستت نداشتم!"، گفتی "من مسئول قرص خوردنات نیستم!". این بود جوابم؟ نه... این رفتارها، این حرف‌ها، جواب کارهای من نبود. اما خیلی ساده، گفتین و خیلی زیبا، رفتین! عالی...