هر روز کلی وبلاگ جدید فارسی راه می افته. آدم های مختلف میان، می نویسن، زحمت میکشن، مطلب می ذارن. اما قصه یه جایش مشکل داره: کسی نیست که بخونه.
واقعیت تلخ اینه که تو وبلاگنویسی فارسی، نویسنده ها از خواننده ها بیشتر شدن. همه دارن حرف میزنن، ولی تقریباً هیچکس گوش نمیده. کلی مطلب خوب و ارزشمند نوشته میشه، اما تهش میره توی بایگانی گوگل و کسی پیداش نمیکنه.
بگذریم از اینکه آدمها دیگه حوصله ندارن متن بلند بخونن. عادت کردن به ریلز و توییت و استوری. میخوان سریع بخونن، سریع اسکرول کنن، برن بعدی.
بعداً مفصلتر مینویسم...