فلسفه نسبیت

درود

اگه یه روزی ازم بپرسن به چه فلسفه ای معتقدی (بیشتر معتقدی) یا مثلا بپرسن که چه طرز تفکری برات جالبه قطعا جوابم نسبیته.
آره نسبیت! نمیدونم من اولین نفریم که بهش فکر کردم یا قبل من کسانی بودن که بهش فکر کرده باشن (قطعا بودن کسانی که بهش فکر کردن. شایدم یه فلسفه خیلی معروف باشه که فیلسوفای بزرگ مثل آرتور شوپنهاور یا فردریش نیچه سال ها روش تفکر کردن و حتی یه اسم رسمی هم داره!)‌ خلاصه که من خیلی بین فلاسفه تحقیق نکردم و صرفا بهش فکر کردم.

به نظر من همه چی به غیر از منطق و ریاضیات میتونه نسبی باشه!
بذارید از مثال های ساده و دم دستی شروع کنیم.
- علم بهتر است یا ثروت؟ (اولا که به نظرم این سوال غلطه ولی اگه از غلط بودنش بگذریم به نظرم نسبیه).
- قرمه سبزی بهتره یا قیمه؟ (برتری وجود نداره. اینجا سلیقه و نسبیت حاکمه)
- صبح زود بیدار شدن باعث موفق شدن افراد میشه؟ (صبح بیدار شدن خیلی خوبه ولی این که چه تاثیری روی افراد بذاره یا نذاره نسبیه)
- پاسخ ۲ ضرب در ۲ نسبیه؟ (خیر منطق و ریاضیات نسبیت ندارن)
- اگر هر کاری ایلان ماسک کنه منم بکنم مثل اون پولدار میشم؟ (نسبیه!‌ ممکنه بشم ممکنه نشم. راه افراد متفاوته قرار نیست چون فلانی با این راه موفق شده منم بشم.)

یه چیز باحال دیگم که کشف کردم این بود که اگر به نسبیت اعتقاد داشته باشی ینی باید آمادگی اینو داشته باشی که نسبیت هم نسبیه!! گیج کننده شد نه؟ ممکنه خیلی چیز های قطعی باشه (یا در لحظه قطعی باشه)‌.
نمیشه واقعا با نوشتن این تفکرو شرح بدم باید بهش فکر کنید و شخصا تجربش کنید.

این نظر شخصی بنده بود و هیچ اصراری بر درست بودن حرفم ندارم (چون نسبیه) :))))

بهش فکر کنید و بیاید با هم بحث کنیم دربارش :)