روز ۸۷ ام شروع شد.
۸۷ روز از قطع اینترنت.
کم کم داریم به سه ماه نزدیک می شویم؛ البته اگر آن ۱۲ روز جنگ و قطعی دی ماه را هم حساب کنیم از سه ماه هم عبور کردهایم.
تبریک میگویم، رکوردها یکی یکی در حال شکسته شدن هستند.
قطع اینترنت عادی شده ؟
پلتفرم های بهاصطلاح بومی، همان هایی که با سورس تلگرام سرهم شدند، کدام نیاز را برطرف کردند؟
کدام کسب و کار را نجات دادند؟
کدام ارتباط را زنده نگه داشتند؟
جریان آزاد اطلاعات برقرار است؟
پاسخ ساده است:
نه.
نه، و باز هم نه.
عدهای با «سیمکارت سفید» نشسته اند و برای مردم نسخه میپیچند؛ کسانی که حتی درکی از اینترنت ندارند.
نمی دانند کسی که آنلاین شاپ داشته یا از راه دیجیتال درآمدی داشته، الان زیر چه فشاری در حال له شدن است.
و آنهایی که حتی نام ... هم برایشان زیادی است، هر روز مردم را تهدید میکنند به قطع دائمی اینترنت.
در جوابشان فقط یک جمله کافیست:
زهی خیال باطل.
دیروز، وسط همین قطع اینترنت با یک متد جدید کل گوشی و برنامه ها را آپدیت کردم.
همین یک جمله کافی است برای فهمیدن یک حقیقت ساده: شما نمیتوانید با تکنولوژی بجنگید.
این پروژه را از قبل باختهاید، فقط زمان اعلامش باقی مانده.
روزی را میبینم که اینترنت ماهوارهای همه گیر شده و آن وقت، هیچکس حتی به فیلترنت شما فکر هم نمی کند.