۷۰ روز گذشت.
و ظاهراً باید هر روز یادآوری کنیم که اینترنت، حق طبیعی و اولیهی یک شهروند است؛ نه چیزی که هر وقت خواستید قطعش کنید و بعد هم برایش توجیههای احمقانه بسازید.
امروز خبری دیدم از همان موجوداتی که زمانی دربارهی «ماجرای ۲ گیگ اینترنت رایگان» حرف میزدند و حتی برای زندگی خصوصی مردم نسخه میپیچیدند؛
حالا هم آمدهاند میگویند اینترنت نباید به قبل برگردد.
همانهایی که وقتی ایکس(توییتر) فعال بود، خودشان اعتراف میکردند اگر فضای آزاد وجود داشته باشد، افراطیهای همفکرشان رأی نمیآورند.
همینها امروز دربارهی محدودیت اینترنت تصمیم میگیرند.
بیشتر از این دربارهی این جماعت حرفی ندارم.
آدم برای فهماندن بعضی چیزها به دیوار شانس بیشتری دارد.
۷۰ روز قطع اینترنت چه دستاوردی برایتان داشت؟
چند کسبوکار نابود شد تا شاید چند نفر بیشتر احساس قدرت کنند؟
امروز خبر آمد که انجمن بوم گردی ایران در آستانهی ورشکستگی و تعطیلی است.
این همان چیزیست که میخواستید؟
این حجم از نابودی و خفگی مردم، دقیقاً چه لذتی برایتان دارد؟
چه بیماری دارید واقعاً؟
چه اصراری به نابود کردن هر چیز سالم و زندهای در این کشور دارید؟
اینترنت را وصل کنید.
این حق مسلم منِ شهروند است.
همانطور که سالها شعار دادید فلان چیز «حق مسلم» مردم است،
اینترنت هم حق مسلم همین مردم است.
بفهمید.
پیوست اخبار
هشدار: خبر اول به اعصاب قوی نیاز دارد.
https://digiato.com/iran-technology-news/internet-should-not-be-reopened-to-its-previous-state
https://digiato.com/iran-technology-news/definitive-effect-internet-closure-ecotourism