۷۷ روز گذشت.
معادل ۱۸۲۴ ساعت.
در کشوری که ظاهراً در «وضعیت عادی» به سر میبرد، اینترنت برای مردم عادی قطع است؛
اما برای عدهای خاص با سیمکارتهای سفید و پرو، همچنان برقرار.
ما؟
با چند تا کانفیگ رایگان، آن هم به زور، فقط در حد چک کردن اخبار نفس میکشیم.
نه کاری پیش میرود، نه پروژهای جلو میرود، نه زندگی روی روال است.
همهچیز معلق. همهچیز عقبافتاده.
هر روز هم وعدهی جدید.
«در حال پیگیری هستیم»، «بعد از وضعیت فعلی وصل میشود»، «مشکلات در حال رفع است»...
چند بار دیگر قرار است این جملات تکرار شود تا خودتان هم باورتان شود؟
جناب وزیر، آقای ستار هاشمی، شما که به قول خودتان شبانهروز در حال پیگیری هستید،
دقیقاً نتیجهی این پیگیریها کجاست؟
بگذریم.
اما یک چیز را بفهمید: قطع اینترنت هیچوقت عادی نمیشود. هرچقدر هم که طول بکشد.
در همین وضعیت، هفتهی گذشته وبلاگ اصلیام را با Astro راه اندازی کردم: Deymahi.ir
از این به بعد نوشتههای مفصلتر—معرفی کتاب، فیلم، سریال و تجربههای برنامهنویسی آنجا منتشر میشود.
کنار این، یک خبر برای بچههای بلاگیفای:
همان سورپرایزی که قولش را داده بودم، آماده شد.
یک قالب مینیمال و مدرن به اسم «ماهورا».
امروز تکمیل شد و بهزودی ارسال میشود تا بهعنوان اولین قالب کاربری در پنل قرار بگیرد.
عکسش را هم فعلاً نمیگذارم.
بگذارید همان لحظه روی وبلاگ خودتان ببینید—جذابتر است.
و اما دربارهی فیلتر شدن دوبارهی گیتهاب و بقیه سایتها—
دیشب یک متد توسط اپ شیر و خورشید منتشر شد که خیلی از کاربران با آن دوباره وصل شدند.
خلاصهاش؟
با تکنولوژی نمیتوانید بجنگید.
امیدوارم هفتهی آینده،
برای یک بار هم که شده،
با خبر خوب برای ایران و مردمش شروع شود.
اینترنت را وصل کنید.
این، حق مسلم ماست.